ALL THE MONEY IN THE WORLD - ZWIASTUN FILMU

Kevin Spacey wycięty z gotowego filmu Ridley'a Scotta

IT 2

Jessica Chastain w sequelu TO?

#9

Quentin Tarantino zakończył prace nad scenariuszem

WONDER WHEEL - PLAKAT ORAZ ZWIASTUN FILMU

Kate Winslet i Justin Timberlake u Woody'ego Allena

NAJNOWSZE RECENZJE

Wind River Tam, gdzie nawet diabeł nie mówi dobranoc
Dunkierka Christophera Nolana zabawa z formą
Przełęcz ocalonych Wiara czyni cuda, kino nie zawsze
La La Land Jaką cenę płacimy za marzenia?
Pasażerowie Idealna para w kosmosie

Pokój

ocena:
gatunek: dramat
premiera: 26-02-2016
produkcja: Irlandia, Kanada
dystrybutor:
reżyseria: Lenny Abrahamson
scenariusz: Emma Donoghue
muzyka: Stephen Rennicks
zdjęcia: Danny Cohen
obsada:

Brie Larson, Jacob Tremblay, Joan Allen, William H. Macy, Tom McCamus, Sean Bridgers

POKÓJ (2015) w reżyserii Lenny'ego Abrahamsona to wstrząsająca historia młodej matki uwięzionej wraz z dzieckiem w małej, ciemnej szopie bez dostępu do świata. Inspirowana historią wieloletniego przetrzymywania przez Josefa Fritzla jego córki wraz z kazirodczym potomstwem, jest surowym i brutalnym obrazem patologicznej potrzeby... no właśnie, czego? Posiadania, kontroli, własności? Różne myśli przechodzą przez głowę po obejrzeniu filmu. I jest to ten rodzaj historii, która zapada w pamięć i pozostaje w niej jak drzazga.

Nastoletniej Ma (Brie Larson) zostaje gwałtownie odebrana młodość i beztroska, zastępując je ciasnym, wilgotnym, ciemnym pokojem szopy. Jej niewinność niemal codziennie zostaje bestialsko gwałcona... Jej łono, młode i niewinne, przyjmuje płód i rodzi owoc czegoś, co nigdy nie było zdrowym uczuciem... A jednak mały Jack (Jacob Tremblay) wychowuje się w tym nieprzychylnym środowisku nadspodziewanie dobrze. Od dziecka karmiony znikomą ilością substancji odżywczych i równie znikomą ilością informacji o świecie zewnętrznym, radzi sobie ze swoją dziecięcą ciekawością i nadpobudliwością w sposób godny podziwu. Można powiedzieć, że specyficzny układ porywacz-porwani układa się poprawnie... do czasu aż nadarza się okazja ucieczki...

I tu pojawia się drugie dno całej opowieści. Dziecko musi dowiedzieć się, że 6m2, które dotąd było Wszystkim, jest w istocie niczym w porównaniu z abstrakcją, jaką dla chłopca jest reszta świata, o którego istnieniu chwilę temu nie miał jeszcze pojęcia. Trudny, misterny plan uwolnienia trzyma widza w napięciu i oczekiwaniu skutków. I gdyby ten film wziął pod lupę jakikolwiek inny reżyser, historia mogłaby pójść w każdym dowolnym kierunku. U Finchera („Siedem”, „Zodiak”) byłaby pełną zwrotów rozgrywką między katem, a ofiarą, u Denisa Villeneuve'a ("Labirynt") – niekończącym się poszukiwaniem miejsca uwięzienia bohaterów. U Polańskiego zaś, podkreślającego chęć dominacji jednego bohatera nad drugim, stałaby się brutalną psychologiczną masakrą. A tymczasem Abrahamson skupił się na szczęśliwym zakończeniu niewoli, która jednak okazuje się mieć milion odcieni szarości i... konsekwencji. Jak bowiem wybaczyć zniszczoną młodość, zniewolenie i wieloletnie gwałty na córce, wnuka, który jest owocem przemocy? Jak dziecko ma się odnaleźć w świecie, który wczoraj nie istniał? Jak wytłumaczyć przemoc tak bezmyślnie rządzącą naszymi losami? I wreszcie jak wrócić do żywych, gdy cały świat i Ty sam zdążyliście Cię już dawno pochować w najgłębszym i najciemniejszym z grobów?...

 

POKÓJ to historia świetnie napisana i genialnie zagrana. Nagroda dla Brie Larson jest jak najbardziej zasłużona. Poza tym mamy okazję obserwować kinowe narodziny kolejnego Cudownego Dziecka. Byle go tylko nie zmarnować.

 

Katarzyna Lipińska

 

powrót do listy recenzji


Dodaj swój komentarz

Pozostało znaków


Komentarze

Brak komentarzy.